حجت الاسلام امراللهی:

تأملاتی در اهداف، انگیزه‌ها و سازوکارهای تحقق "وحدت حوزه و دانشگاه"

مدیر گروه‌های معارف اسلامی: اسلامی شدن روح و محتوا و روش‌های دانشگاه و تصحیح روابط و اصالت قائل شدن مديريت‌های آن برای اسلام است.

 

به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، حجت الاسلام امراللهی مدیر گروه‌های معارف اسلامی در سالروز وحدت حوزه و دانشگاه گفت: در این چند دهه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، درباره «وحدت حوزه و دانشگاه» چه بسیار سخن‌ها، اعم از سخنرانی و سمینار، نظریه و مقاله، کتاب و ویژه‌نامه و... ارائه و منتشر شده است؛ اما یکی از آسیب‌های جدی عدم تحقق وحدت مورد انتظار و شاید در جاهایی گسست در راه تحقق این آرمان والای انقلاب، عدم شناخت دقیق و کافی طرفین تعامل و وحدت از یکدیگر و شاید در جاهایی تلقی نادرست از ماهیت و وظایف دیگری است. بدیهی است که دنبال شدن تخصص‌هاي دانشگاه در حوزه و بالعكس و یا اجراي برنامه‌هاي حوزه در دانشگاه و بالعكس، اهداف اصیل و اصلی «وحدت حوزه و دانشگاه» نبوده و نیست.

وی با اشاره به نخستین و مهم‌ترین اهداف بزرگان انقلاب افزود: روشن است که منظور از «وحدت» در اندیشه مبدعان وحدت حوزه و دانشگاه، وحدت و یگانگی فیزیکی نیست؛ بلکه مقصود، وحدت در اهداف بلند و تعامل مستمر این دو نهاد مقدس در تحقق اهداف و همكاری متقابل و حرکت هماهنگ این دو بال در پرواز به سوی آرمان‌هاست. بی‌گمان «اسلامی شدن دانشگاه» و «به روز شدن حوزه»، نخستین و مهم‌ترین اهداف بزرگان انقلاب در طرح این ایده نو و حیاتی بوده است.

مدیر گروه‌های معارف اسلامی گفت: اسلامي شدن روح و محتوا و روش‌های دانشگاه و تصحیح روابط و اصالت قائل شدن مديريت‌های آن براي اسلام، كه نتيجه آن تبدیل دانشگاه به پرورشگاه متخصصان مسلمان و متعهدی که با رواج ارزش‌هاي اصیل اسلامی و بر مدار انسان متعالی، به عنوان عقبه فکری و اندیشه‌ای جامعه پیشرو و تمدن‌ساز اسلامی، نقش آفرینی می کنند خواهد بود.

مبرهن است که  «به روز شدن حوزه» نیز تلاشی براي ایجاد رغبت و شوق بیشتر مردم در نسبت یافتن عمیق‌تر با دين خداست. هرچند تعامل اساسی‌تر این دو نهاد با یکدیگر می‌تواند به تعامل بين روش‌های پژوهش‌های علمی و مطالعات دينی باز گردد.

حجت الاسلام امراللهی در ادامه افزود: متاسفانه از آسیب‌های تاریخی و بنیادی عدم تحقق این وحدت آرمانی، ریشه در «جدايي علم جديد از دين» دارد. تأمل در ریشه‌های این گسست و چالش تاریخی، می‌تواند ريشه‌های اختلاف حوزه و دانشگاه را ترمیم و اصلاح کند. در این باره چند نکته را نباید فراموش کرد: تقريب و همدلی بين گروه‌های آموزشی دانشگاهی و حوزوی به منظور افزايش احترام متقابل و درك درست و واقع بينانه از يكديگر و پرهيز از خودمحوری و احساس استغنای كاذب حوزويان و دانشگاهيان از یکدیگر؛ تضارب آراء بيشتر حوزه و دانشگاه در جهت رفع خلأهای فرهنگی و اخلاقی دانشگاه‌ها و تلاش برای افزايش سلامت روانی و اعتماد به نفس و موفقيت جوانان، و نیز در عرصه تحقيقات علمی و پژوهشی و حتی در تحقق ظرفيت های گسترده جهان اسلام و كشورهای اسلامی و.

وی با توجه به اهمیت ویژه اسلامی شدن دانشگاه‌ها گفت: یکی از ساز و کارهای جدّی و راهکارهای عملی تحقق «اسلامی شدن دانشگاه» را می‌توان در فلسفه وجودی و رسالت «گروه معارف اسلامی» در دانشگاه دید. ایجاد بینش بالا و والای دینی و ارتقای سطح اطلاعات گسترده در مقاطع مختلف تحصیلی، ایجاد تعهد و انگیزه لازم نسبت به رعایت ارزش‌های اصیل دینی و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی از طریق ارائه آموزش‌های لازم در قالب دروس معارف اسلامی ، مشاوره و فعالیت های فوق در امر آموزش و پژوهش.

مدیر گروه‌های معارف اسلامی عنوان کرد: دروس معارف اسلامی، به عنوان دروس هویتی و شخصیت‌ساز مطرح است، به این معنا که اصل تأثیرگذاری شخصیتی و ساختن هویت دینی و انقلابی دانشجو بر عهده این دروس می‌باشد. بنابر این حکمت ارائه دروس معارف اسلامی در دانشگاه‌ها نمی‌تواند صرف آموزش و انتقال مفاهیم خاص دینی باشد وچه بسا جنبه پرورشی و تربیتی این دروس بسیار قوی‌تر از جنبه آموزشی آن است. البته باید اذعان و دقت نمود که پرورش و تربیت، بدون علم و تحصیل معارف والای اسلامی امکان پذیر نیست.

وی در ادامه افزود: استاد شایسته دروس معارف اسلامی، در کنار متن و محتوای مناسب و قوی، همکاری و همراهی در فراهم‌آوری شرایط مکانی و جذابیت‌های فیزیکی کلاس و دانشگاه (که البته بر عهده مدیران عزیز دانشگاه‌ها است) می‌تواند به تلقی درست دانشجو و توقع بجای او از دروس معارف اسلامی و اهداف مقدس این دروس، تا حدودی زیادی کمک کند.

کلمات کلیدی
نشریات
مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی
مدیریت در دانشگاه
اسلامی
فرهنگ در دانشگاه
اسلامی
نشریه
معارف
پرسمان
دانشجویی
مطالعات اسلامی
در حوزه سلامت
پیوندها